Ziemia Obiecana 2.0 i koniec monopolu „szklanych wież”

Widzę, że niedzielny wieczór spędziłeś z TVP Kultura

Warto zauważyć, że w dzisiejszych czasach “bariera wejścia” na każdy rynek czy też branżę bardzo spadła.

Pełna zgoda, bariera wejścia na każdy rynek spadła. Ale zauważ, że jest to tylko bariera wejścia. Bariera jakości nie spada, a to trochę przeczy temu, o czym piszesz dalej.

Z każdej strony jesteśmy wystawieni na ostrzał konkurencji i konkurowania z kolejnymi rocznikami głodnych sukcesu ludzi. Ludzie ci coraz lepiej poruszają się w środowisku internetowym, mediowym, biznesu mniejszego i większego. Potrafią szybciej i składniej myśleć.

Ostrzał konkurencji jest, kolejne roczniki też się pojawiają, ale czy naprawdę poruszają się lepiej w środowisku internetowym? Czy faktycznie potrafią szybciej i składniej myśleć? Tutaj mam wątpliwości. Spore.

Sieć jest dla nich środowiskiem naturalnym, ale szybsze i lepsze myślenie wcale nie zależy od środowiska, prędzej od “fundamentów” — wykształcenia, przeżyć, doświadczeń etc. Ktoś, kto przez pół (dorosłego) życia pracował w jednej firmie będzie mniej elastyczny, niż jego rówieśnik pracujący w wolnym zawodzie dla wielu zleceniodawców z różnych branż.

Domniemany monopol, doświadczonych specjalistów nigdy nie był tak zagrożony jak jest to dzisiaj. [...]

W tym fragmencie masz rację i nie masz racji
Do niedawna mieliśmy np. monopol mediów tradycyjnych — TV czy prasa dyktowały warunki, jeśli chodzi o przekazywanie informacji. Jednak wraz z upowszechnianiem się Sieci ich monopol został naruszony czy też przełamany, w zależności od interpretacji.
Bloggerzy czy autorzy małych serwisów internetowych szybciej podają informacje z własnych nisz, potrafią pisać lepsze komentarze, docierają do większej liczby źródeł. Wszystko byłoby piękne, ale… oni nie są doświadczonymi specjalistami w tym samym medium. Wielu dziennikarzy mediów tradycyjnych nie potrafi funkcjonować online, ale także bloggerów nie dałoby rady poprowadzić programu TV czy audycji radiowej. Nie potrafiliby również dotrzymać reżimu obecnego w prasie (np. deadline czy liczba znaków).

Twój punkt widzenia bardziej pasuje do (części?) branży IT. Tutaj faktycznie granica wejścia jest bardzo mała i mamy wielu młodych konkurentów. Jednak naprawdę niewielu z młodych ma doświadczenie i wiedzę, która dorównuje tym “starym”. Co prawda prezes pewnej dużej firmy zwykł mawiać, że każdy specjalista jest do zastąpienia skończoną liczbą studentów, ale nie zwykł już zauważać wpływu na jakość produktu.

Podobnie i w dziedzinach specjalistycznych IT. Widzę od jakiegoś czasu paru “młodych, gniewnych”, żyjących jeszcze na garnuszku rodziców, którzy ogłaszają się jako firmy od audytu tych czy innych rozwiązań. Pisują nawet kursy ze swoich działek, choć de facto są to banały przepisane ze znanych książek. Czy specjaliści powinni się bać takich osobników? Z perspektywy zawodowej nie bardzo, bo dzielą ich lata świetlne w doświadczeniu. Z perspektywy marketingowej i owszem, bo taki młodzian często nie ma oporów moralnych w przypisywaniu sobie wiedzy czy doświadczeń, których nie ma. Ten brak oporów wynika także z nieznajomości prawa, wszak część z takich zagrywek podpada pod ustawę o nieuczciwej konkurencji.

Wbrew pozorom ideologia dobrej pracy to nie wymysł “dinozaurów”, ale faktyczna różnica między fachowcami, a osobnikami jedynie lansującymi się na fachowców. “Lanser” będzie prowadził swoje “audyty” według skryptu, bez zwracania uwagi na niuanse. Fachowiec będzie w stanie zrozumieć, czemu pewne rozwiązania zastosowano, a czemu z niektórych zrezygnowano. Czytywałem raporty wygenerowane wg skryptu “fachowców” i naprawdę jest to lektura żałosna oraz irytująca jednocześnie.

Przy braku równowagi na rynku, a moim zdaniem jesteśmy w tym okresie, lepsze efekty finansowe może osiągnąć partacz z wysokim poziomem autopromocji, niż porządny rzemieślnik skupiający się na swojej pracy. Obecne lata pachną mi trochę bylejakością, bo bylejakość robi się szybciej i taniej. Niewiele firm patrzy na budowę wizerunku długofalowo. Być może słusznie, bo nie wiadomo co przyniesie jutro. Jako że nie mamy także prawdziwej weryfikacji przez rynek, to historie o knotach poszczególnych firm też krążą jedynie po branży, przesyłane via komunikatory czy opowiadane przy piwie.

Mamy doczynienia z Ziemią Obiecaną, gdzie każdy w niej może mieć swoje pięć minut. Osiągnie to sprytem, cwaniactwem, wiedzą, przedsiębiorczością.

Odwołujesz się do Ziemi Obiecanej, z której utkwiło mi w pamięci pytanie o to, kiedy będą czasy dla uczciwych. Odpowiedź nie była zachęcająca, więc sądzę że pięć minut bardzo wielu będzie osiągnięte nie wiedzą czy przedsiębiorczością, ale zwykłym cwaniactwem. Obym się mylił…

Za tego Michała powinieneś dostać “bez łeb”
A objętość… wydaje mi się, że jeśli chcemy podyskutować, to trzeba trochę klawiaturę pomęczyć. Wiem jednak, że nie jest to pogląd popularny i wiele osób lubi krótkie notki i jeszcze krótsze komentarze. Nad czym prywatnie ubolewam, bo lubię czytać.

Szybkość zmian jest bardzo interesująca, trochę przypomina ewolucję na Ziemi, ale w mikroskali. Teraz stoimy w przededniu okresu wymierania dinozaurów. One jeszcze panują, jeszcze ich dominacja jest powszechna, ale coraz więcej małych ssaków biega i wyżera im jajka

Jednym z ważnych pytań jest to, czy nadal będziemy tak przyspieszać z wydarzeniami, czy może jednak wejdziemy w okres stabilnego wzrostu. Ale odpowiedzi nie znam.

Przemiany, o których piszesz działy się od zawsze. Ich dynamika się zwiększa co jest wynikiem ogólnego rozwoju cywilizowanej części ludzkości. Jak dla mnie to jest wspaniałe;) Chciałbym jeszcze pod koniec życia pojechać na pół wirtualną wycieczkę na Marsa i może ona być w całości zaplanowana przez dziesięciolatka.

Co do walki między starymi wyjadaczami a młodymi wilkami wcale nie musi to być takie destrukcyjne a wręcz przeciwnie. Coraz większą uwagę przykłada się do myślenia w kategorii projektów a nie prostych działań ad hoc. Co prawda nadal bardzo często projekt swoje a rzeczywistość swoje, ale powoli się przyzwyczajamy… I tu właśnie jest klucz – zarządzanie projektami. Dobry kierownik projektu wykorzysta potencjał zarówno doświadczenia jak i świeżości.

Jeśli chodzi o barierę wejścia to rzeczywiście to pojęcie powinno zostać zmarginalizowane w podręczniku do mikroekonomii:) Zostaje prawdziwe dla banków, elektrowni, górnictwa itp. Nie posiadam danych, ale wydaje mi się, że drastycznie wzrosła konkurencyjność w sektorze MSP teraz potrzebne są wielkie nakłady by się wybić i tu jest ta bariera.

PS Podobają mi zdjęcia ilustrujące artykuł:)